آدمی که یکبار خطا کرده باشد و پاش لغزیده باشد و بعد هم پشیمان شده باشد، مطمئنتر است از آدمی که تا به حال پاش نلغزیده ... این حرف سنگین است ... خودم هم میدانم. خطا نکرده، تازه وقتی خطا کرد و از کارتنِ آکبند در آمد، فلزش معلوم میشود، اما فلزِ خطاکرده رو است، روشن است... مثلِ کفِ دست، کج و معوجِ خطش پیداست.

از آدمِ بی خطا میترسم، از آدمِ دو خطا دوری میکنم، اما پای آدمِ تک خطا میایستم...!

رضا امیرخانی-قیدار

توی مرحله فراموشی به جایی رسیدم که وقتی توی مترو بودم بهت فک نکردم،

توی اتوبوس به اون دو تاصندلی که مال ما بود خیره نشدم

و الان دارم فکر میکنم آخرین بار که بهت فکر کردم کی بوده

اگه بعدپنج ماه تموم شدن یه رابطه شش ساله آدم به این مرحله برسه باید به حسش شک کرد، نه؟

کسی که انقدر راحت فراموش کنه روبات نیست؟